Rouw in mijn schuurtje
Ik loop er nog omheen.
Kan nog geen begin maken.
Er komt bij het verplaatsen of moeten uitzoeken van wat laatste spullen een gevoel van radeloosheid naar boven.
Dan blokt mijn hoofd.
Raak ik bijna in paniek.
En wil ik vluchten.
Daaronder zit heel diepe pijn.
Die nu – bijna 5 jaar na zijn overlijden – naar boven komt.
In confrontatie met het verhuizen van wat spullen in mijn schuurtje.
Destijds heb ik in heel korte tijd de spullen in zijn huis uitgezocht en verhuist, omdat het leeg moest.
Achteraf kon ik er niet bij hoe ik destijds zo door heb kunnen pakken. Dat ik er überhaupt de energie voor had. Ik zat zelf nog middenin mijn burn-out.
Dan zie ik nu dat verzamelpotje met schroeven. Daarin zit zijn radeloosheid opgeslagen, lijkt het.
Het confronteert mij.
Met mijn eigen wond.
Heb ik me destijds onbewust op dat praktische opruimen geworpen, om dit gevoel niet te hoeven voelen?
Ik breek. Ik huil diep, met diepe uithalen.
Huil de pijn los.
De innerlijke pijn die als zware ballast ver in mijn lichaam, geest en ziel, verscholen ligt.
Ik voel mijn energielichaam en neem waar dat mijn overleef stand eruit wegvloeit.
Ik blijf nog een tijd bij mezelf.
Luister naar wat ik nodig heb nu.
Schrijf.
Voel.
Laat alles tot me doordringen.
Misschien dat ik er straks klaar voor ben rustig het opruimen en verhuizen op te pakken.
#rouw #opruimen #loslaten #confrontatie #overleven #radeloosheid #paniek #vluchten #lichaam #geest #ziel #innerlijkkind #openbreken #inzichten #bewustwording #ballastloslaten #kunnenhuilen #rustervaren #lichaamswerk #schaduwwerk #innertrinity #vertrouwen #conditionering #generationeel #innerlijkepijn #begrijpen #dehoudingcoach #zuiveren